»

Abrikozenlinzensoep

doordeweeks, groenten, soep, vega — Tags: , — desiree // 18 December 2010

IMG_7915-abrikozenlinzensoep

Soep voor om te eten! Erbij: goed turks brood, een bakje houmous, eventueel een paar gebakken merquez worstjes of zelfs lamskoteletjes. Opeten en naar bijna-stuitjes-brekende mensen kijken buiten, vanuit je comfy homezone.

(Lees verder…)

Groentecrumble

doordeweeks, groenten, lunch, salade, taart of quiche, vega — desiree // 12 December 2010

IMG_8409-groentecrumble

Op internet vliegen de kruimelrecepten je om de oren in de herfst en winter. Vaak bovenop appel, soms aardbei-rabarber, of pruimen. Die zijn heerlijk, dus die ga ik niet nog een keer hier neerzetten. Maar als je dan verlegen zit om een makkelijk groentebijgerecht, dan doe je dit. Alles wat onder de crumble zit, wordt zoet. Erbij een lekker worstje + pasta of stoofvlees + puree. Ofzoiets.

(Lees verder…)

Geroosterde tomaten

groenten, hapje, vega, weekend — desiree // 9 October 2010

IMG_8356-geroosterde tomaten

Per ongeluk ‘n beetje los gegaan op de scherpte-diepte hier. Deze tomato’s in de mist zijn totstandgekomen door het onverklaarbare tomatengat in m’n hand. En als appie ze dan in de bonus gooit, zit ik opeens met drie kilo. Dan maak je zoiets, wat iets onzinnigs heeft, omdat je het ook in een potje kan kopen. Maar ook weer niet, want die hebben vaak hun rubberen jas aan en zijn niet meer zoet. Nouja, kijk maar. Ik gooi dit op boterhammetjes met kip en pesto, door pastasalade met rucola en olijven en naast een simpel geroosterd visje.

(Lees verder…)

Tomatentaart

doordeweeks, groenten, hapje, taart of quiche, vega — desiree // 6 October 2010

IMG_8377-tomatentaart

SOG-taart! Ik ben op drievierde van m’n twee weken studieverlof. Tot nu toe heel vaak en lang gekookt, gelezen, gesport, gedronken, gekletst, gefotografeerd. En daartussen ook best vaak, maar korter, proefexamens geoefend. Voor het examen ben ik nooit klaar, niet binnen nu en vijf jaar tenminste. Het punt is dat ze van je verwachten (vind ik dan) dat je als een bedrijfskundige een geschetste organisatie kunt doorgronden. En ik kan ze geen ongelijk geven, want als communicatiecutje moet je wel weten wat er te spindoctoren valt en bij wie. Maar ik ben nog niet zo lang cc’tje en in mijn vorige banen hoefde ik alleen maar met woorden te kleien dus hoefde ik nooit op politieke belangen en afhankelijkheden te letten of daarboven te helikopteren. Ik voel me dus een beetje groen. En de richtantwoorden bewijzen dat en lachen me keihard uit (maar al iets minder vaak dan op eenderde van m’n studieverlof).

Dit alles zegt niets over m’n kansen om het te halen, zeggen mijn geliefden. Die vinden het allemaal volstrekt haalbaar. Nou daar krijg ik klotsende oksels van (extra faalangst!), maar ook een beetje rooie wangetjes (vereerd!) en dat is verwarrend en frustrerend dus ga ik maar bakken (voor de rust!) en daarna het heel onbeheerst opeten (voor de rust!). Voor de lijn zou Bob Rossen beter zijn, denk ik.

Recept in drie woorden: übergezond, simpel, goddelijk.

(Lees verder…)

Bouktouf

doordeweeks, groenten, soep, vega — desiree // 18 July 2010

IMG_8135-bouktouf

Groentensoepje met citroen als ondersteuner, dus prima voor dit soort zomerse dagen waarop het weer een beetje hysterisch is. Kwartiertje werk en dan heb je dit Algerijnse groentensoepje. Het soepje lijkt wel echt een minderwaardigheidscomplex te hebben, maar dat is soms juist wel lekker. Gewoon puur en eerlijk. Prima als je al de hele week vieze dingen in je hoofd hebt gestopt of de inspiratie tot alweer een salade je ontbreekt.

Goed stukje brood erbij, klaar.

(Lees verder…)

Algerijnse vistajine

groenten, vis, weekend — desiree // 21 June 2010

IMG_8102-algerijnse vistajine

Te simpel voor woorden, dit visje, maar opzienbarend. Met goed brood bijvoorbeeld, want de saus is erg sopbaar. Het is even plannen met die marinade en ploftomaten, maar da’s juist ook wel weer leuk, op zondag ofzo.

(Lees verder…)

Marmeladecake

weekend, zoet — desiree // 18 June 2010

IMG_8232-citruscake

Deze cake maak je zonder boter, maar met olijfolie. Daar wordt ie stoer van. Ook stoer: een sinaasappel en een citroen in hun geheel koken. Machtig interessant. Weinig suiker, ook nog. Allemaal in deze cake. Het is wel wachtcake: zijn die amandelen al afgekoeld, zijn die citrii al poreus, zijn de eieren al op kamertemperatuur en godverdomme nu heeft ie dus te lang in de oven gestaan. Op een gegeven moment blijkt wachtrek er toch uit te kunnen.

Een tweede exemplaar staat NU op mijn aanrecht af te koelen en enorm zuiging uit te oefenen. De eerste was za-lig op een paar punten na. De olijfolie proefde na. Hij had een zwarte jas aan. Ik vergat sinaasappelmoes. Met pijn in ‘t hart gaf ik 1/4 weg, aan A voor P, die troostcake verdiende (hoewel dan wel betere, en meer, maar de rest was al ‘verwerkt’). En daarom herbakte ik, zodat P morgen deze hopelijk betere kan testen. En dat oranje dan wint van Japan. Zin in!

(Lees verder…)

Grootse, klontige billetjesboter

dip of saus, groenten, vega, weekend — desiree // 9 June 2010

IMG_8200-whitebeandip

Minutenlang dreunde ik alternatieven op voor bonen. Hoop stilte dus, want je kunt er bar weinig kanten mee op. Bo-nen. Kansloos imago ook: jaren vijftig, bonnenboekje, weekvocht, dubbeldoppen, oogjes, jutenzak. In de Verenigde Staten noemen ze ze dromerig legumes. Dat helpt, bijna Frans sexy. Goed, na die minuten stil staren dus, bleek dat voor Gerben helemaal niet bonen reden tot fronsen was, maar dip. En toen dronken we nog vier wijn en verzonnen hartige Ben & Jerry-namen. Even pragmatisch: lekker uit een potje. Bovendien klaar in dezelfde tijd als dat jij je staafmixer bewapent.

(Lees verder…)

Noodles met pinda-sesamsaus

dip of saus, doordeweeks, groenten, salade, vega, vlees — desiree // 6 June 2010

IMG_8181-noodles

En daar hebben we opeens een go to sausje! Vandaag en gisteren gebruikt, één keer als dressing voor een koolsalade (geen timing issues!) en vandaag zoals hier beschreven, wat een noodle salade is die je lauw mag oplepelen (geen timing issues!). Binnenkort kijken of het ook in een noodle soepje wil (geen timing issues!). Daarvan later akte.

(Lees verder…)

Algerijnse lamsschenkel

stoven, vlees, weekend — desiree // 5 June 2010

IMG_8036-lamsschenkel2

Eenvoudig te maken, maar toch <bral> een complex spectrum aan smaken die in de pan voorzichtig met elkaar kennismaken en in een langdurige smakenwals stevig in elkaars reliëf verankerd raken </bral>. Lui en lekker dus. Dat is eigenlijk precies zoals we het graag hebben en delen hier, kombuistechnisch gezien. Tel daarbij op dat het thema Algerijns moest zijn* en dat ik nog nooit in m’n hele leven een schenkel heb gegeten, laat staan klaargemaakt. We waren er uit!

Schenkels willen graag uren pruttelen. Vandaar ook een lange, saaie post. Heb je straks ook wat te doen als je stoofpan staat te zwoegen. Je kunt natuurlijk ook gewoon meteen doorklikken op ‘Lees verder…’ ver daar beneden.

Bij de Turkse slager kreeg ik De Schenkel in drieëen mee. Met de klompjes erbij, want dat was goed-voor-soep-trekken, zei de Grootste Caramelkleurige Vriendelijke Reus die ik ooit van dichtbij zag. Ik luister altijd naar hem, dus zo belandde het hele zaakje in mijn koelkast. Ik bestudeerde de delen en verwarde mezelf onbehoorlijk door schenkel aan te zien voor enkel. Google bleef maar Duitse websites teruggooien op mijn verwoede zoektocht naar een afbeelding van lammetjes met een knipperend rode pijl naar de (sch)enkel. Twitter blijkt dan heel snel edoch een weinig verklarende antwoord te bieden: het is toch immers geen enkel. Duh! Gerben wist binnen no time in Google de juiste afbeelding van lammetjes tevoorschijn te toveren met knipperpijl naar de schenkel. Duidelijk geen enkel. Bovenbeen!

Vandaag dus een relatief simpel te maken superspeciaal lammerenbovenbeen, wat wegens aanwezigheid van been voortreffelijker smaakt dan gewoon stukken lamsbout zonder been. Wij houden je overigens niet tegen, ook zonder been zal het bralwaardig ingewikkeld smaken. En dat kunnen wij best verklaren want wij hebben ons un peu verdiept in het Algerijnse.

Iedere Europeaan die begin jaren 50 naar Algerije emigreerde, kreeg zo’n beetje automatisch het Franse staatsburgerschap. Gewoon gratis, omdat je het waard was. Hopies waardevolle mensen paradeerden vanaf toen op hun mooie zwarte Europese laarzen en dat leverde hen, volgens Geert Mak, de naam pieds noir op. Wikipedia beweert anders, iets met soldaatjes die pieds noir droegen. Daar geloven wij niet in. Wij zijn voor Geert! Mak, dus.

Pieds vermengden zich met pieds en al die verschillende handjes bij die pieds kookten weer anders, dus de mix was compleet. Van Italiaanse invloeden (Algerijnse lasagne, bijvoorbeeld) tot en met Indiase (zie recept), het dak ging eraf daar in Algerijnse keukens.

Helaas is het met de pieds noir, de Franse kolonisatie en met Algerije slecht afgelopen en er kwam ook nog een burgeroorlog overheen, waardoor van die mixcuisine weinig op internet terug te vinden is. Hier akte van de bevindingen met de schenkels. Kost geen drol trouwens. Wij betaalden vier euro en konden er vier mensen tot boerens mee voeren.

(Lees verder…)

Next Page »

(c) 2016 Kombuizeren | Gerben Schepers en Desirée Kolman